Lieve medewebloggers, bedankt voor jullie lieve berichtjes. Ik ben even spoorloos, want ik ben superdruk met van alles. 

De tuin is het grote project, ‘s morgens om 7.00 staan de stoere mannen voor het hek, tussendoor klusjes doen en alles voor het werk voorbereiden waar ik dan ‘s avonds laat van thuis kom. Echt geen tijd om te bloggen en dit duurt ook nog even.  

Ik ben jullie niet vergeten, binnenkort kom ik weer gezellig langs!

Zo was het…

even weg uit weblogland… maar zo is het nu:

En Lillylauma?

zo was het…

en zo is het nu: 

Weer door mijn nek gekrakt. Ik kon even niet zo veel meer, dus naar de peut, want volgende week moet ik weer werken en daar moet ik nog wat voor voorbereiden. Dat lukt zo niet, met zo’n lampekap om je hoofd

Dit Mayajaar zit vol creerende mogelijkheden (ik ben al heel druk in de weer met schilderspullen, tuinideeen, nieuwe projecten voor mijn werk en creatieve plannetjes). Soms is het echter even nodig om een rustpuntje in te lassen.

Annegreet van Bergen zegt het mooi in haar boek "De lessen van burnout":

De houthakkers hadden geen tijd om hun bijl te slijpen, daardoor moesten ze de hele nacht doorwerken….

Je hoort tegenwoordig veel over ‘in het hier en nu’ leven. Voor mij werkt geluid goed om weer in het nu te komen. Als ik naar iets moois kijk, kan mijn innerlijke babbel nog doorkwebbelen, maar als ik echt gericht luister, moet ik mijn eigen gekakel stil houden, anders hoor ik de geluiden niet echt. Ik bedoel niet naar muziek luisteren, want dat roept herinnering, emotie ed op. Alleen luisteren naar de geluiden die er op dat moment om je heen zijn. Luisteren zonder de geluiden te benoemen, zonder te oordelen over, alleen luisteren, komt wat komt.

John Cage, een Amerikaanse componist schreef in 1952 een stuk met de titel 4’33. De muzikant komt het podium op en doet 4’33 niets. Wat er op dat moment in de zaal ook maar klinkt, is de compositie. Of dit muziek is, is voor velen de vraag… 

Je kunt zelf het stuk van John Cage uitvoeren wanneer je maar wilt door te luisteren naar de geluiden om je heen, je zult je verbazen wat voor een concert er klinkt en wat een rustpunt dit stuk kan zijn. 4’33, het klinkt steeds anders, haalt je in het hier en nu en je kunt je bijl slijpen

Vandaag is de eerste dag van een nieuw jaar. Zo bekeken de Maya’s dit aan de hand van de planeten en verkregen zo hun broemde kalenders. Wij leven met een vreemde kalender, samengesteld door de tijd heen door allerlei mannen die meenden belangrijk te zijn. De natuur telde niet mee. Dat Julius Caesar zo nodig ook nog een maand moest hebben en later keizer Augustus het zelfde wilde, maakt het een rommelzooitje waar we het mee moeten doen (ooit afgevraagd waarom sept(7)ember de de negende maand is, oct(8)ober de tiende, november (9) de elfde en december (10) de twaalfde?).

Maar goed, geniet van je gezaaide zonnebloemen, we zitten dit jaar in Geel Zelfbestaand Zaad!!

Vier (de toon van het jaar) gaat over vorm krijgen, er komt iets concreets, wat te meten is, wat te definieren is. Geel zaad gaat over creativiteit, groeikracht en dus ook over iets tot stand brengen, handelen. Dus ik zou zeggen, ga ervoor, durf risico te nemen, laat het verleden het verleden en plant nu je zaden voor wat je later wilt oogsten.

Misschien een mooi moment om je voor te nemen meer naar de cycli van de natuur te gaan leven. Niet voor niets komen steeds meer natuurreligies en mensen die mee willen met de flow van de natuur. Juist bij zaad krijg ik dit idee, het kwetsbare als het gezaaid is, kiemen, groeien in weelde in de zomer, weg wat weg moet in de herfst en in rust in de winter. Niets zo onderhevig aan de grillen van de natuur als zaad, maar zonder terughoudendheid flikt ie het uit zichzelf, in harmonie met de natuur, in alle kracht en glorie te bloeien. Ook de kracht van de vier (zelfbestaand) zal helpen, een is het beginpunt, twee is het tegendeel, drie is op weg gaan en vier is de vorm die iets krijgt.

Ik heb al wat zaadjes in mijn hoofd, ook zaadjes waar ik tegenop zie, maar ik hou de zonnebloem in gedachten, met beleid door de cycli, niet als een kip zonder kop, dan gaat het vast lukken? Ik wens je een vruchtbaar jaar

Vandaag (24 juli) is de laatste (Maya) dag van het jaar. Morgen is de Dag Buiten De Tijd.

De wavespell die gisteren begon, is een nieuwe cyclus: de Tzolkin begint weer bij de Magnetische Rode Draak.

Rode Draak woorden zijn Voeden – Geboorte – Zijn. Het is de eerste van 20 wavespells en staat op deze manier ook voor geboorte. Er is moed en vertrouwen nodig om je levenspad op te gaan. In plaats van tegen alles aan schoppen, zou je juist kunnen accepteren wat er op je pad komt. Waardoor verlies je je vertrouwen en kun je niet worden wie je werkelijk bent? Het is echt de bedoeling dat je hier bent, laat het zijn, vertrouw in het leven en jezelf. Wees een moeder voor jezelf. Voeden, geboorte en zijn maakt dat je voor jezelf de hemel op aarde kunt creeren en ervaren.

Momenteel zitten we weer midden in de Hondsdagen. Als kind al trok Orion vaak mijn aandacht in de nachtelijke hemel en ik slaap nog altijd onder Orion en Sirius, die ik met lichtgevende strerren boven mijn bed heb hangen.

Sirius werd altijd weergegeven als een vijfpuntige ster. In Egypte had Sirius (Sothis) een belangrijke plaats.Het sirius jaar werd als kalender gebruikt en was vrijwel identiek aan de huidige kalender.

Mocht je meer willen weten over deze werkelijk mieters interessante theorien over Sirius, kan ik je het boek van Murry Hope aan bevelen.

beril bijvoet adderwortel isis sistrum abc katten

Deze is tekst is speciaal voor Peggy (Mariecus Bruyn), het sluit aan bij haar weblogbericht na het verlies van haar moeder. Ik heb het ooit uit een boek gekopieerd, het sprak me aan.

Ik sta aan de kust. Ik zie een schip met volle zeilen dat uitvaart naar de blauwe oceaan. Ze is schitterend en vol kracht, en ik sla haar gade totdat ze uiteindelijk niet meer is dan een wit wolkje, daar waar de zee en de lucht samenkomen en in elkaar overgaan.

Dan zegt iemand naast me: “Kijk! Ze is weg!”. Ze is niet meer te zien. Haar mast, romp en rondhout zijn nog net zo groot als toen ze bij mij wegging en ze is nog net zo goed in staat haar levende lading naar haar haven van bestemming te varen. Haar kleiner geworden formaat  zit in mezelf, niet in haar. En op precies hetzelfde moment waarop iemand naast me zei: “Kijk! Ze is weg!”, zijn er aan de andere kant ogen die haar zien komen, en andere stemmen die de blijde roep overnemen. “Daar komt ze!” en dat is sterven.

Hij is terug!
De verloren kat ligt weer op de bank, zijn volgevreten buikje puft rustig heen en weer, diep in slaap na dit spannende avontuur. 

Rare poezebeesten heb ik, eentje gaat gewoon naar buiten en komt gewoon weer binnen, maar Wikka schreeuwt in paniek als ze buiten komt dat er iets gruwelijk mis is en dat ze wel nu geholpen moet worden om zo snel mogelijk weer binnen te komen. Harrie ging door het raam dat ik voor de stank van de nieuwe oven had open gezet. Hij rent dan in totale paniek voor alles en iedereen weg.

De belofte van een bak vol brokjes of een schoteltje yoghurt (waar hij normaal zijn medepoezebeesten om zou willen vermoorden) kan zijn angst niet wegnemen.

Dus tot laat "poes-poes-poezen", rammelen met brokjes, in de regen op de buik door de naaktslakken, door de spinnewebben en overal onder en achter gekeken.

Ik weet nu hoe het er uitziet bij de buurman onder zijn vlonder, achter de struiken bij de andere buren en alle andere achter- en onderkanten waar ik nog nooit was geweest. En Harrie maar wegrennen, op grote afstand gluren en mauwen alsof zijn negende leven er aan zou gaan. 

Uiteindelijk kwam hij aangeslopen (hij had al vier maaltijden gemist) met supergrote ogen en een dikke staart. Voorzichtig wat brokjes gepakt en brokje voor brokje zijn vertrouwen gewonnen. Engelen geduld, maar meneer bezweek uiteindelijk voor de aanblik van zoveel lekkere brokjes. Hebbes.

Binnen is het alsof er nooit wat gebeurd is, kopjes, spinnen, draaikonten, je zou ‘m!

Een bijzondere kat en dat is ie! Getuige ook de foto van hem met twee gescoorde kersen. Ook jat ie als ik even niet oplet sla of andijvie uit het vergiet…maar lief is ie wel…

Dit groeit maar zo bij mij in de tuin  

Veel knoppen, dus er komt vast meer moois.

nu snel weer naar buiten want een van mijn katten is zoek

Heb je ooit je geboortedatum in een pentagram gezet?

Levert hele interessante dingen op:

teken een pentagram,  tegen de klok in staan 1 tm 0 op de hoekpunten, dus 1 is de top van de pentagram, 2 de hoek tussen de bovenste en linker punt, 3 is de linker punt enz.

Tel de getallen van je geboortedatum bij elkaar op, bv 3- 9-1963.

3+9+1+9+6+3=31=4

statisch: getal zonder haakjes. Vul de getallen die in je geboortedatum voorkomen op de juiste plek in het pentagram in. De eeuwgetallen 19.. en 20.. doen niet mee.

dynamisch: getal tussen (haakjes). Het getal wat uit de optelsom van je geboortedatum komt (in voorbeeld was dit 4) komt boven aan de punt te staan tussen haakjes. Let op: als dit getal niet in je geboortedatum voorkomt, vul je dit getal niet in, maar onthoud welk getal er bovenaan staat. Nu tel je net als bij de statische getallen tegen de klok in en vult de cijfers tussen haakjes in (in het voorbeeld onthoud je de vier in de bovenste punt, de zes komt tussen haakjes op de linker punt, de negen komt tussen de onderste twee punten enz.). De eeuwgetallen 19.. en 20.. doen niet mee.

Op een hoek kan een

lege plek (zelf invulling en richting geven, er aan werken, meer moeite, maar ook meer vrijheid),

statische(talenten, aanleg, gereedschap bij geboorte meegekregen),

dynamische( hoe je met iets bezig bent)of

statische en dynamische getallen staan.

plek 1(bovenste punt pentagram): hoofd, inspiratie en intuitie

plek 2 (tussen bovenste en linker punt): sensitiviteit

plek 3 (linker punt): hand, arm, schouder, creativiteit, moeder

plek 4 (tussen linker en onderste punt): taille/romp, vorm, stabiliteit

plek5 (punt links onder): voet/been, basis vertrouwen in het lichaam

plek 6 (tussen onderste twee punten): basis, vitaliteit

plek 7 (punt rechts onder): voet/been mystiek/wetenschap, on(der)bewuste wereld

plek 8 (tussen onderpunt en rechter punt): taille/romp, beheersing levensdoel

plek 9 (rechter punt): hand/arm, schouder, lichaamstaal, vader

plek 0 (tussen rechter en bovenste punt): verandering, transformatie, verbaliteit

Het gaat te ver alle mogelijkheden uit te leggen. Mocht je meer willen weten, kijk dan in het boek van Jeannette van der Heijden "Werkboek numerologie".

Bij mij was het erg duidelijk, ik heb bijvoorbeeld niets op de 4 en 8 plek staan en ben ook altijd in strijd met mijn denken en mijn lichaam, wat ik wil en wat ik kan, daar zit geen verbinding tussen. Mocht je niets hebben staan op de 5 en 7 plekken, ben je waarschijnelijk moeilijk met gronden, misschien dat je ter compensatie met klei werkt, wandelt of tuinwerk heerlijk vindt. Er zijn assen en drempels te ontdekken. Het boek geeft veel vergezochte persoonsgetallen waar ik niets mee kon, maar in het gedeelte van de pentagram vond ik veel van mijzelf terug.